طراحان معاصر چگونه سبک چینی جدید را با استفاده از ابریشم تفسیر می کنند؟
-
اول از همه، لطفاً «سبک چینی جدید» را مصنوعات موزه ای یا لباس هایی از فیلم های تاریخی تصور نکنید. این صرفاً بازتولید گذشته نیست. طراحان جوان ما فوق العاده خلاق هستند. فلسفه اصلی آنها را می توان در یک جمله خلاصه کرد: استفاده از ساختارهای مدرن برای حمایت از زیبایی شناسی شرقی.
بنابراین، چگونه ابریشم-این اساساً چینی‌ترین ماده-به «سبک چینی جدید» تبدیل می‌شود؟ اجازه دهید آنچه را که مشاهده کرده ام به اشتراک بگذارم.
-
اولین روند در صنعت مد، استفاده از مواد "قدیمی" به روش های "جدید" است. بافت ابریشم های سنتی (به عنوان مثال، سنگین و ظریف) زیبا است، اما ظاهر آنها می تواند بیش از حد "رسمی" باشد. طراحان امروزی رویکردی کاملاً متفاوت از دهه‌های گذشته دارند. آنها با استفاده از ابریشم (مخلوط-و-همسان)، مانند ست کردن یک ژاکت گشاد-از ژاکارد ابریشمی براق با شلوار جین ساده یا پوشیدن یک لباس ابریشمی روان زیر یک پیراهن جین سفت و ساختار یافته، نوآورتر هستند. این ترکیب "نرم و سخت" به ابریشم اجازه می دهد تا با انواع سبک های لباس ترکیب شود و اکنون به عنوان مناسب برای لباس های خیابانی روزمره در نظر گرفته می شود، در حالی که هنوز هم ظریف است.
-
این طرح ها به جای اینکه درباره گذشته باشند، نکاتی را در مورد آینده ارائه می دهند. روزی روزگاری؛ اژدها، ققنوس و شخصیت برای "بخت". اکنون طراحان از فرهنگ گذشته برداشت کرده و آنها را به روشی جدید کنار هم قرار می دهند. به عنوان مثال، روشن کردن خطوط منقوش شهر ممنوعه به یک چاپ انتزاعی. محو کردن ماهیت نقاشی های منظره به بلوک های رنگی. نوازش خوشنویسی حروف را به شدت تخریب کنید و سپس آنها را در پارچه طرح دار لباس جاسازی کنید. وقتی از دور تماشا می‌کنید، شبیه طراحی مدرن و/یا مد روز به نظر می‌رسد، اما وقتی از نزدیک‌تر به آن نگاه کنید، عنصر فلسفی راه شرقی خود را نشان می‌دهد. برای کسانی که می دانند به دنبال چه چیزی بگردند، زیبا و محرمانه است.
ترفند سوم، "آزادسازی" کامل بدن از طریق خیاطی است. این بزرگترین تفاوت با لباس های سنتی چینی است. پیش از این، لباس‌های چینی مانند cheongsam بر منحنی‌های برجسته تأکید داشتند. در لباس‌های ابریشمی «به‌سبک جدید چینی»، تمرکز بیشتر به سمت احساس پوشیدن آن و دستیابی به حسی از ظرافت بدون زحمت معطوف می‌شود. بسیاری از شبح‌های گشاد H-، بسته‌های مورب نامتقارن، و لباس‌های سه بعدی «عروسک کاغذی» را خواهید دید. این قطعات به بدن نمی‌چسبند. در عوض، آنها به ابریشم اجازه می دهند تا با حرکت به طور طبیعی جریان یابد و خطی آرام و در عین حال برازنده ایجاد کند. این چیزی است که مردم معاصر می خواهند: سبک بدون محدودیت.
مشاهده چهارم نشان می‌دهد که رنگ‌های سنتی مرتبط با مجموعه‌های خانه‌های طراحان به سمت پالت وسیع‌تری از رنگ‌هایی که در رابطه با رنگ‌های سنتی به‌عنوان «سرکش» طبقه‌بندی می‌شوند، فاصله گرفته است. رنگ‌های کلاسیک قرمز روشن، زرد روشن و نیلی بدون تغییر باقی می‌مانند، اما بسیاری از رنگ‌های جدید توسط طراحان امروزی از جمله صورتی خاکستری موراندی، سفید مهتابی، سبز فیروزه‌ای و مشکی زغالی ارائه می‌شوند. این امر به مصرف‌کننده انعطاف‌پذیری بیشتری را در هنگام هماهنگ کردن رنگ‌های جدید ملایم‌تر، ملایم‌تر و پیچیده‌تر با طیف وسیعی از اقلام مدرن نسبت به رنگ‌های «اصلی» که قبلاً در دسترس بود امکان‌پذیر می‌سازد.
در نهایت، من فکر می کنم مهم ترین نکته این است: نگرش تغییر کرده است. طراحان دیگر ابریشم را به عنوان یک "نماد سنتی" مورد احترام قرار نمی دهند، بلکه به عنوان پارچه ای درجه یک با امکانات نامحدود نگاه می کنند. آنها با یک طرز فکر{2}}بالا از مد و تمرکز بر خیاطی معاصر، کاربردی بودن، و بیان شخصیت مستقل کاربر به جای نشان دادن "من چینی هستم" به آن برخورد می کنند.
به این ترتیب، یک پیراهن ابریشمی سبک مینیمالیستی که دارای درخشش یشمی- یا لباسی با طرحی شبیه به یک نقاشی انتزاعی معاصر است و در عین حال دارای رنگی صاف،-به سبک شرقی و لباس ابریشم دست‌بافت است را می‌توان «سبک چینی جدید» نامید. سبک جدید چینی میراث خود را آشکارا اعلام نمی کند، اما در عوض، اوج هزاران سال فرهنگ چینی را نشان می دهد که در هر رشته پارچه ای که برای بافتن لباس ها استفاده می شود تجسم یافته است و به آنها اعتماد به نفس، لطف و ظرافت بی دردسری می بخشد.